SPIS TREŚCI:
Odra i teatr
W koncepcji FBA punktem wyjścia jest relacja z Odrą. Przez lata rzeka oddzielała historyczne centrum od terenów portowych Łasztowni.
Dziś ta rola ma się zmienić. Architekci uznali, że Odra przestaje dzielić Szczecin, a zaczyna łączyć jego dwa brzegi.
Mapa pokazuje Szczecin w północno-zachodniej Polsce, blisko granicy z Niemcami. Widać nadrzeczny układ miasta związany z Odrą, mostami i terenami portowymi. Układ zabudowy oraz sieć dróg podkreślają znaczenie Szczecina jako dużego ośrodka miejskiego i komunikacyjnego. Źródło: Google Maps
Budynek teatru został więc pomyślany jako element spinający obie części miasta. Obiekt ma działać jak miejskie foyer oraz miejsce spotkań z kulturą i codziennym życiem nad rzeką.
To ważny kierunek dla obszaru, który przechodzi rewitalizację. Projekt wpisuje się w przemiany nadodrzańskiej przestrzeni.
- połączenie lewobrzeża z Łasztownią
- otwarcie teatru na bulwar
- wzmocnienie funkcji społecznej obiektu
Dach dla mieszkańców
Jednym z najważniejszych rozwiązań jest dach budynku. Nie ma on pełnić wyłącznie funkcji technicznej.
FBA zaprojektowała dach jako ogólnodostępny zielony amfiteatr oraz układ kaskadowych tarasów.
Film pokazuje Łasztownię jako szybko zmieniającą się część Szczecina. Widać tu bulwary, nową zabudowę i przestrzenie dla mieszkańców. Materiał dobrze podkreśla, że dawny teren portowy zyskuje nową, miejską funkcję.
To bezpośrednie nawiązanie do tarasowego układu Wałów Chrobrego. Budynek oddaje w ten sposób część swojej powierzchni mieszkańcom.
Użytkowy dach ma być wzgórzem teatralnym, sceną plenerową i miejscem obserwacji panoramy miasta oraz otaczającej przyrody.
W tej wizji granica między aktorem a widzem staje się słabsza. Teatr przestaje być obiektem zamkniętym.
Ma być obecny w rytmie bulwaru. Ma też stać się miejscem, w którym chce się przebywać.
Widok na muzeum
W projekcie duże znaczenie ma także kompozycja bryły. Kwartał przeznaczony pod zabudowę został dynamicznie przełamany.
To przełamanie tworzy oś widokową skierowaną na wieżę Muzeum Narodowego na Wałach Chrobrego.
Dzięki temu obiekt muzealny ma być widoczny dla osób wjeżdżających na Łasztownię.
Nowy teatr nie został zaprojektowany jako dominanta zasłaniająca panoramę.
Zabieg kompozycyjny prowadzi dialog z historią lewobrzeża i wprowadza ją do nowej struktury miasta.
W tej wizji teatr pełni również rolę symbolicznej bramy.
Łączy dawny Szczecin z jego nowym fragmentem.
Ochrona przed hałasem
Forma budynku wynika także z analizy akustycznej otoczenia. To istotne z powodu sąsiedztwa Trasy Zamkowej.
Najwyższa część kompleksu z wieżą sceny głównej i salą eksperymentalną została usytuowana od strony północnej.
Ma ona działać jak ekran akustyczny. Takie rozwiązanie ma izolować wnętrze kwartału i zewnętrzną scenę od hałasu ruchliwej arterii.
Dzięki temu w centrum założenia może powstać spokojniejsza przestrzeń odbioru sztuki.
Autorzy wskazują, że mimo bliskości intensywnego ruchu komunikacyjnego w sercu teatru ma pojawić się enklawa ciszy.
To połączenie technologii z potrzebami instytucji kultury.
Ceramika i światło
Materiały elewacyjne zostały dobrane w ścisłym związku z otoczeniem Łasztowni. Najważniejszym detalem są pionowe listwy ceramiczne.
Ich kolorystyka ma łączyć czerwień Starej Rzeźni, miedziane odcienie Morskiego Centrum Nauki oraz ceramiczne akcenty biurowca Lastadia.
To świadome wpisanie nowego teatru w istniejący krajobraz architektoniczny wyspy. Elewacja ma jednocześnie kontrastować z surowym charakterem nowego Mostu Kłodnego.
Most reprezentuje technologię i ruch, a teatr przez swoją materialność ma odwoływać się do natury oraz kulturowej tożsamości miejsca.
Wnętrze przełamania bryły otrzymuje dodatkowo szkliwione i polerowane krawędzie ceramicznych listew. Dają one miedziane refleksy światła.
Wieczorem ukryta iluminacja ma zamieniać tę szczelinę w świetlny drogowskaz obecny w nocnej panoramie Szczecina.
Projekt FBA nie zdobył pierwszej nagrody. Pokazał jednak spójną i wyrazistą wizję nowego teatru.
Ta koncepcja łączy Odrę, dach dostępny dla mieszkańców, oś widokową na Muzeum Narodowe, ochronę przed hałasem i świadomy dobór materiałów.
Właśnie dlatego pozostaje jedną z najbardziej charakterystycznych propozycji przedstawionych w konkursie na nową siedzibę Teatru Współczesnego w Szczecinie.
źródło: propertydesing
